Muitos Parabens Espanha

¡Muitos parabéns, Espanha!
Data de publicación:
Domingo 29 de xuño de 2008

http://www.lavozdegalicia.es/opinion/2008/06/29/0003_6945484.htm?idioma=galego


O balón desta Eurocopa é de lunares negros. Deseñouno Adidas para o torneo que acariña España. Cando corre polo céspede recorda ao que se popularizou nos mundiais dos setenta: trinta e dúas pezas de coiro cosidas a man, doce delas pentágonos negros. O equipo que mellor toca ese novo balón, en cambio, non ten lunares, nin Raúles, nin Ferros. Son por vez primeira en moito tempo só un equipo, ao cabo o máis transcendental no fútbol ou na vida. Fai case trescentos anos que Dumas xa o resumiu: «Un para todos, todos para un». O sentido gremial da selección española fíxoa poderosa, e a sutileza coa que move o balón, mortal para os que ten enfronte.
A fusión española de xogadores, cada un do seu pai e da súa nai, sobre os campos austríacos axitou tamén un sentido gremial nos telespectadores. De súpeto, vascos, andaluces, cataláns, madrileños, galegos... han reconquistado a bandeira de España, da que se apropiou o PP en exclusiva durante o aznarismo e as súas secuelas. A mesma que a da final de París de fai 24 anos contra os franceses, aínda que o seu simbolismo diluíuse bastante respecto daqueles tempos case preautonómicos.
O fervor desatado por Aragonés e os seus entre millóns de españois ten noqueados aos nacionalismos periféricos. O presidente do PNV, Íñigo Urkullu, dixo antes das semifinais que el ía con Rusia. Puigcercós, dirixente de Esquerra, que o seu corazón estaba con Turquía. Quintana, coa vantaxe de dicilo cando España xa era finalista, foi máis hábil: o seu mal menor é que hoxe gañemos.
Cos rusos non xogan vascos, con España faio Xabi Alonso. Os turcos tampouco aliñan a cataláns e menos a malabaristas como Xavi Hernández ou Cesc. á marxe de darlles un nada sentido pésame, Urkullu ou Puigcercós son só liñas tortas, lunares negros na historia de amor co fútbol que comezou a escribir a selección. Os muros de palabrería que levantan os políticos non lles deixan ver máis aló das fronteiras, onde o equipo de Aragonés conquista adhesións. Os portugueses dannos parabéns e van cos nosos esta noite, os ingleses tamén e case todos os afeccionados do mundo aos que noutros torneos cegoulles o virtuosismo de Brasil ou de Holanda.
Agora, por fin, tócalle a España non só chegar á final da Eurocopa, senón tamén erixirse por méritos propios nunha firme candidata a gañar o Mundial do 2010, en Sudáfrica, o cal nunca antes ocorrera. O grupo de xogadores españois reunido por Aragonés non é flor dun día, senón que fará sufrir varios anos a todos os cohibidos que renegan do mellor equipo do torneo pola cor da súa bandeira. Aínda están a tempo ata as 20.45 de cambiar de bando.